In de serie Den Spòtlait belicht WeConnect Antilliaanse en Arubaanse studenten en young professionals die inspireren. Ze inspireren door wie ze zijn, wat ze doen en/of door de manier waarop ze zich inzetten vanuit Nederland voor Curaçao, Aruba, Bonaire, Sint Maarten, Saba of Sint Eustatius.

Shantinelly Martes.

“Survive the first year.”

Ze begon aan de Universiteit Leiden met Criminologie, switchte naar Bestuurskunde en vond haar juiste studiekeuze in de Engelstalige opleiding ‘International Public Management’ aan de Haagse Hogeschool. Dat klinkt als een omweg voor de 23e Curaçaose studente Shantinelly Martes maar één die haar zelfkennis heeft opgeleverd. Volgend jaar studeert ze af met een stage bij EU-parlementariër Samira Rafaela op zak. Tips voor aankomende studenten heeft ze genoeg.

Zoektocht
Shantinelly is geboren in Soto, Bandabou, Curaçao. Thuis spraken ze Papiaments; Spaans en Engels klonken op de radio en televisie, Nederlands was iets voor in de klas. Tijdens ons gesprek schakelt ze moeiteloos van de ene naar de andere taal. Ze wilde graag iets doen aan de criminaliteit die ze om zich heen zag op het Venezolaanse nieuws en op het eiland. Dus ze besloot na haar VWO voor Criminologie te kiezen aan de Universiteit Leiden. Dat viel tegen: “Ik kreeg zoveel Rechten in mijn eerste jaar en het was ook theoretischer dan ik me had voorgesteld.” Bovendien voelde ze zich in Leiden niet op haar gemak: “Ik miste de warmte en de mensen en ik was de enige donkere student in de klas.” Ze probeerde Bestuurskunde aan de universiteit, verhuisde naar Den Haag en stapte over naar een Engelstalige studie, eigenlijk Bestuurskunde maar dan internationaler en op HBO-niveau. Daar bloeide ze op. Maar, ze zou het zo wéér doen want al dat gezoek en geploeter hebben haar gemaakt tot de persoon die ze nu is. “Ik geef nu makkelijk een presentatie voor 50 mensen en ben veel minder verlegen.”

Studie & stage
Wat is het nu precies, dat International Public Management? Je leert er beleid maken, budgetteren, projectmanagement: “Je kunt later bij de overheid werken of voor een consultancy bedrijf:” In het derde jaar staat Europa centraal. Shantinelly vertrok naar Brussel om vijf maanden lang als ‘Trainee Policy Advisor Overseas Countries and Territories and Latin America’ voor EU-parlementariër Samira Rafaela te werken. “Ik heb in kaart gebracht hoe de eilanden beter gebruik kunnen maken van EU-fondsen, programma’s en beurzen.” Ze ontmoette veel mensen, breidde haar netwerk uit.

Tips
Voor aankomende studenten heeft ze praktische tips; lees een Nederlandstalig boek, luister naar Nederlandstalige podcasts om jouw woordenschat uit te breiden en bereid je goed voor: “Volg de online open dagen van onderwijsinstellingen, bekijk in detail de vakken die bij een studie horen.” Bij twijfel over de studie raadt ze aan snel te stoppen, liefst voor 1 februari anders is er een heel jaar verloren gegaan. Te zwaar leunen op het thuisfront ver weg vindt ze geen goed idee: “At the end of the day you’re alone in your room with the four walls. Dus probeer een support-systeem op te bouwen, met vrienden mede-studenten, WeConnect, Caribische studentenorganisaties zoals Han Huntu (Arnhem&Nijmegen), Dutch Caribbean Unity (Den Haag) of Kompas (Delft).” Maximaal drie keer per week naar huis bellen, raadt ze aan, niet vaker. Het eerste jaar moet je sowieso niet teruggaan naar huis zegt Shantinelly: “Survive the first year.”

Curaçao
Hoe kijkt ze nu naar haar geboorte-eiland, midden in de crisistijd? Ze is aangenaam verrast door de aanpak van de regering; communicatief en transparant. Ze hoopt dat men deze ‘vibrant force’ vasthoudt. Wel pleit ze voor meer ruimte voor jongeren als het gaat om innovatie. Bijvoorbeeld in de horeca en supermarkten waar nu pas volop aan delivery wordt gedaan; dat zou structureel moeten zijn voor het hele eiland. “Now is the time!” en ze wijst op de vaak al heel goed uitgewerkte voorstellen die alleen nog geïmplementeerd moeten worden. Natuurlijk wil ze ooit terug. Maar eerst afstuderen, een master ‘Politics & Economy’ volgen aan de universiteit. “Daar ben ik nu wel klaar voor. Bijvoorbeeld om te onderzoeken hoe we onze economieën duurzaam en robuust kunnen maken.” Dan ervaring opdoen op ‘nos islanan ruman’- bijvoorbeeld Sint-Maarten of Bonaire- en dan naar Curaçao. Want: “Kas ta keda kas.”

Caitlin Heide.

“Deze baan is de ideale kans voor mij om een bijdrage te leveren aan de economische ontwikkeling van de eilanden.”

Het begon als een stage, die werd verlengd en inmiddels is het een officiële baan: per 1 april is de Curaçaose Caitlin Heide in dienst bij de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) in Den Haag. Ze is adviseur Ondernemerschap & Financiering. De RVO valt onder het Ministerie van Economische Zaken & Klimaat; het stimuleren van ondernemerschap staat centraal. Caitlin maakt onderdeel uit van het team ‘Corporation Dutch Caribbean’ en houdt zich intensief bezig met Bonaire, Saba en Sint Eustatius.

WeConnect & Stage
Caitlin reageerde op de stageplek bij RVO die medio 2019 via WeConnect werd aangeboden. Ze was de ideale stagiaire: Curaçaose met een bachelor Economie & Bedrijfseconomie en haar bijna afgeronde master Internationale Economie, beide aan de Eramus Universiteit. Negen maanden lang deed ze onderzoek naar ‘Toegang tot financiering’, speciaal gericht op het Midden en Klein Bedrijf op Bonaire, Saba en Sint-Eustatius. De centrale vraag luidde: hoe kunnen kleine ondernemers makkelijker toegang krijgen tot geld (leningen bij de bank) en tegelijkertijd, hoe kunnen banken geholpen worden om geld uit te lenen. De analyse en conclusies van dat onderzoek zijn aangeboden bij het Ministerie van Economische Zaken & Klimaat. En daar waren ze er blij mee, weet Caitlin: “Mijn onderzoek is enthousiast ontvangen door het ministerie!”

De baan
Caitlin’s baan is verdeeld over twee thema’s: in het Caribisch-Nederland team richt ze zich op ondernemerschap en financiering. Tijdens haar stage bleek hoeveel behoefte daar eigenlijk aan was. Andere collega’s houden zich bezig met landbouw, toerisme en duurzame groei voor Bonaire, Saba en Sint-Eustatius. Over haar team is ze vol lof: “Ik leer zoveel, vooral van mijn leidinggevende Ronald Vermeeren (coördinator Caribisch team), ook over de omgang met mensen. Hij is zeer gedreven als het om de eilanden gaat; bijzonder voor iemand die daar niet vandaan komt.” Een kleiner deel van haar baan besteedt ze aan hoe je als organisatie duurzaamheid integreert in de bedrijfsvoering, niet per se gericht op de Cariben.

Eilandskind
Welke voordelen biedt het haar, de Curaçaose roots, de taal en bekendheid met de eilanden? “Ik vind het heerlijk om Papiaments te kunnen spreken tijdens de vele telefoongesprekken met bijvoorbeeld Bonaire. Zakelijk gezien komt er meer informatie los. Ook heb ik geleerd om niet direct met de inhoud te beginnen. Eerst even het sociale.” Bonaire kent ze van vakantie, Saba en Sint-Eustatius helemaal niet. Ooit wil ze terug naar Curaçao, het eiland dat ze in 2015 achterliet om in Rotterdam te gaan studeren. Met de Nederlandse taal heeft ze niet zo veel moeite. Wel was het schrijven van beleidsstukken wennen. “Dat is iets heel anders dan een paper schrijven voor de universiteit”, legt Caitlin uit. Met goede begeleiding van collega’s begint het nu te wennen.

Kansen in de crisis
Vanuit de RVO wordt er veel advies gegeven aan de eilanden. “Volstrekt logisch”, zegt Caitlin, “gezien de lange relatie vanuit RVO ook met Aruba, Curaçao en Sint Maarten.” Van een initiatief dat tijdens deze crisis is ontstaan heeft Caitlin een concreet voorbeeld:
“Met de Kamer van Koophandel Bonaire hebben we recent een webinar georganiseerd voor lokale banken om ze te informeren over garantstelling vanuit de overheid.” Nu het toerisme wegvalt ziet ze wel kansen: “Er is ruimte voor mooie initiatieven, bijvoorbeeld op het gebied van landbouw.” Bij de horeca denkt ze aan veel meer bezorgdiensten, niet alleen nu maar ook na de crisis. En nieuwe werkvormen die ontstaan. “Een of twee dagen per week thuiswerken kan in de toekomst prima; afhankelijk van jouw eigen discipline ben je misschien wel productiever thuis! Mijn vader werkte heel veel vanuit huis, ik ben het gewend.”

Afstuderen
Het officiële afstuderen moet nog gebeuren en is vanwege de corona-crisis uitgesteld. Maar Caitlin heeft alles ingeleverd bij de universiteit en verwacht eind april af te kunnen ronden. Kansen voor andere studenten of young professionals om bij RVO te komen werken ziet ze zeker. Houd dus de sociale mediakanalen van WeConnect (Facebook en Linked-In) goed in de gaten. Regelmatig verschijnen daar vacatures voor stageplekken en banen bij onder andere de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland.

Danytza Berry.

“Ik pak mijn rust juist op de werkvloer”

De Curaçaose Danytza Berry werkt onder andere als verpleegkundige in Nederland. Sinds de Coronacrisis staat haar werkende leven grotendeels in het teken van de strijd tegen het virus en het borgen van kwaliteit in de ouderenzorg. WeConnect sprak via Skype met een ambitieuze Danytza. “Als verpleegkundige en als epidemioloog wil ik helpen.”

Vóór de Corona uitbraak werkte Danytza als parttime verpleegkundige vooral aan de kwaliteit van zorg en de aansturing van het team. Nu pakt ze zich iedere dienst in in beschermende kleding en staat ze met beide benen in de complexere zorgvraag en begeleiden van terminale Corona-zorg. Praktisch als ze is heeft ze in de eerste quarantaineweek een virtueel bezoekuur ingesteld, waarbij familie tijdens bezoekuren via i-pads contact kan houden met patiënten. Een simpel initiatief dat mag blijven van haar, ook na de crisis: “Zo’n digitaal bezoekuur is een mooie innovatie voor alle zorginstellingen. Het positieve effect op de eenzaamheid van ouderen is direct merkbaar.”

Welzijn
Naast haar werk als verpleegkundige is Danytza parttime onderzoeker en beleidsadviseur, en werkt ze als jeugdambassadeur onder meer bij de internationale organisatie The ONE Campaign (bestrijding van armoede en ziekten, vaccinaties, lobbyen bij politici). Hoe gaat het met haar zelf, fysiek en mentaal? Hoe blijft ze overeind en vind zij de balans tussen al haar werkzaamheden? “Het begeleiden van covid-19 patiënten die niet meer zullen herstellen, evenals hun familie, is emotioneel zwaar. Ik ben erg moe; red bull en koffie helpen niet meer. Maar dankzij mijn werk als verpleegkundige kom ik gelukkig iets meer dan anderen onder de mensen. Juist daarom vind ik het lastig om rustmomenten te plannen; ik pak mijn rust juist op de werkvloer.”

Klagen doet ze niet. Wel heeft ze veel contact met public health collega’s wereldwijd en met vrienden op of van de eilanden. Dagelijks sturen zij wetenschappelijke artikelen door over covid-19 management in verschillende settings, ‘flattening the curve’ strategieën, online spoed trainingen, en belangrijke webinars rondom het virus. Ook het thuisfront steunt haar; haar moeder, (peet-)tantes, vrienden en collega’s. Zij zijn vooral bezorgd over het aantal overuren en de energie die dit van haar vergt vanwege haar grote verantwoordelijkheidsgevoel. Binnen haar team zijn ze gelukkig erg open: ze bespreken iedere dienst emoties, vermoeidheid, en manieren om elkaar te helpen.

Risico
Op de vraag of ze bang is zelf ziek te worden antwoordt ze gedecideerd: “Als public health professional zie ik zeker het belang van alle beschermende maatregelen en strenge beperkingen die in Nederland zijn ingezet, zowel in de zorg als in de maatschappij. Ik denk dat de kans op besmetting in Nederland vooralsnog groter is vanwege het minder strenge beleid dan op Curaçao. Om na te denken over of ik zelf ook ziek word vanwege mijn werk in de zorg vind ik niet productief.” Ze voelt zich veilig in haar beschermende kleding, spreekt lovend over de noodvoorraad die geregeld is, en houdt informatie vanuit het RIVM en de GGD nauwlettend in de gaten. De eerste weken had ze nachtmerries dat ze haar team niet goed zou kunnen aansturen. Inmiddels is zij blij dat ook de crisissituatie min of meer went en dat ze met het team goede strategieën hebben ontwikkeld om kwaliteitszorg te blijven verlenen.

Curaçao
De ontwikkelingen op haar geboorte-eiland Curaçao volgt ze noodgedwongen beperkt.
Nadrukkelijk wijst ze op het belang van een sterkere zorgstructuur tussen de eilanden: “Mijn hart ligt daar natuurlijk en dat geldt voor veel eilandskinderen, maar het luchtruim is voorlopig dicht. Ik ben daarom vooral bezig met wat er ná de crisis gebeurt, ook op de andere eilanden.” De epidemioloog vraagt zich af hoe de lokale bevolking beter betrokken kan worden als de toerismesector weer gaat draaien. Ze maakt zich zorgen over de armoede en noemt het ‘een factor die mensen achterstelt en hun gezondheid en levensstijl sterk kan beïnvloeden’. Kwetsbare groepen moeten beter beschermd worden vindt ze, ook ná de crisis.

Rol overheid
Danytza wijst op de noodzaak van meer geld en investering voor gezondheidszorg op de eilanden. Ze noemt het grote verschil in besmettingen tussen Curaçao, Aruba, Sint-Maarten en Bonaire. “Het reguliere zorgsysteem, met name de preventieve zorg en huisartsen, stond  voor covid-19 al onder grote druk door te weinig investeringen.” Over de Curaçaose epidemioloog Izzy Gerstenbluth spreekt zij lovend. “Ik heb bewondering voor zijn werk en betrokkenheid tijdens de crisis, maar ik heb ook zorgen. Er zou een heel team met experts moeten zijn, niet alleen Izzy. Ik hoop dat de overheid dat nu in gaat zien.”

Kevin Rooi.

“Ik kan niet leven zonder kunst”

Grafisch vormgever Kevin Rooi doet alles met zijn handen. Tekenen, ontwerpen, kalligrafreren maar ook praten, zeker als het gaat over zijn passie; kunst. Hij was 6 jaar toen hij het plezier van tekenen ontdekte. Nu is hij 29 en is hij met een afgeronde HBO studie Vormgeving zijn carrière in Amsterdam aan het opbouwen. Een gesprek met A Wild Cat.

Curacao Photography by my father Edsel Rooi

Creatief gezin
Het zat er dus al vroeg in bij Kevin, zijn tekentalent. Dat zagen zijn ouders ook en die stuurden hem naar een kunstkamp Art Rules in Aruba. “Ze hebben mij altijd gesteund wel met het advies een goede baan te hebben, niet alleen kunst als hobby.” Het gezin verhuisde van Curaçao naar Aruba waar Kevin naar de middelbare school ging. Zijn vader fotografeerde in zijn vrije tijd, zijn zusje was danseres, zijn oudere zus heeft al jaren een blog gericht op sociale verbinding. Kevin ontwikkelde zich en experimenteerde met graffiti, cartoons en uiteindelijk webdesign. “Mijn moeder is zo ontzettend trots op mij en vertelt dat aan iedereen in Aruba!”

 

 

 

Typomento Sopi Yuana 2
Typomento Sopi Yuana 2

Typomento
Eenmaal in Nederland koos hij voor de studie Vormgeving aan de Hanzehogeschool, Academie Minerva in Groningen. Op basis van zijn portfolio werd hij er snel toegelaten. Kevin verdiepte zich in typografie in beeld brengen, animatie en 3D ontwerpen. Hij sloot zijn studie af met een heel persoonlijk project: Typomento. Dit is een zelfbedachte samentrekking van Typografie en Papiamento. “Ik wilde onze taal visualiseren; denk maar aan het woord Sopi Yuana (Leguanensoep). “Typomento heeft mij een Spark gegeven, het was een belangrijk moment in mijn ontwikkeling.”

 

Ngrane Merch Grow together
Ngrane Merch Grow together

Ngrane
Bij Ngrane, een digital agency in Amsterdam, werkt Kevin sinds twee jaar als visual designer. Hij maakt ontwerpen voor de website, sociale media en de merchandise. “Ik word gevraagd om out-of-the-box te denken; in het team ben ik de wild cat, die ook de laatste trends volgt op Instagram.” Met Ngrane oprichters David van Delden en Stephen Garcia heeft hij een hechte band. Ze komen allemaal van Curaçao, spreken onderling Papiaments en organiseren ‘legendary lunches’ op de werkvloer. “Ngrane is mijn community”, aldus Kevin.

 

Typomento R
Typomento R

Identiteit
Een lastige vraag vindt Kevin, wat is hij nou, Arubaan, Curaçaoenaar, Caribische Nederlander? “Ik voel me zeker een eilandskind; we zijn opgegroeid in de natuur en dat stimuleert de creativiteit. Ik probeer bijvoorbeeld altijd iets van kleur te dragen, ook in de Hollandse winter.” Inderdaad, een roze t-shirt steekt uit onder zijn grijze hoody. Curaçao of Aruba bezoekt hij echt om familie te zien. Professioneel ziet hij zijn toekomst in Nederland of Europa. “Ik kan hier doen wat ik wil en mezelf ontwikkelen.”

 

 

Design by me and Photography by Glen Geerman aka Sombre Visuals
Design by me & Photography by Glen Geerman aka Sombre Visuals

Studiekeuze
Tot slot, Kevin was heel actief in zijn Groningse studententijd ook als mentor. Zijn tip voor aankomende studenten die zich oriënteren op de vele mogelijkheden in Nederland: “Kies eerst jouw studie, dan jouw stad. Kijk goed naar de website van een onderwijsinstelling; wat voor gevoel krijg je erbij. In mijn richting kan ik zeggen dat Rietveld meer kunst en minder grafisch is. Willem de Kooning in Rotterdam meer sociaal, de Kunstacademie in Den Haag meer fotografie, Eindhoven meer gericht op interieur. Verdiep je daarin.”

 

 

Bier
Op sociaal vlak raadt hij studenten aan vooral uit de comfortzone te treden, nieuwe mensen te ontmoeten want ‘netwerken is altijd win-win’. “Prepare for the unexpected”. Hij vindt het onzin je te laten weerhouden door de biercultuur onder Nederlandse studenten die Antillianen zou afstoten; “Ik heb vooral heel ánder bier dan die eeuwige Heineken leren drinken en anders bestel je toch een fris?” Ook van de taalbarrière trekt Kevin zich weinig aan. Hij kreeg in zijn tweede jaar de kans om naar een internationale klas over te stappen maar heeft daar niet voor gekozen.

Kevin helpt graag dus reach out als je vragen hebt over studiekeuze, een sociaal leven opbouwen of tips over Groningen!

Contactinfo Kevin:

Geïnteresseerd in Kevin en zijn werk?
Behance:              https://www.behance.net/kevinrooi
Typomento intro: https://vimeo.com/411230846
Window Art:         https://vimeo.com/400176653